سوربیتول مایع 70 درصد

سوربیتول یک الکل قندی با نام گلوکزیت است که از نظر ساختار شیمیایی، مشابه گلوکز است. با این تفاوت که یک اتم هیدروژن بیشتر نسبت به گلوکز دارد. سوربیتول مایع با طعمی شبیه به ساکاروز بوده و حاوی 60 درصد شیرینی این قند است. طعم شیرینی سوربیتول مایع 70 درصد بعد از مصرف، در دهان باقی نمی ماند. متابولیزه شدن سوربیتول به آرامی در بدن صورت گرفته، در برآیند قند خون بالا نمی رود. سوربیتول در صنایع مواد غذایی به عنوان ماده پایه استفاده شده و در این مواد نقش حافظ رطوبت و رشد مدت زمان ماندگاری را دارد. به همین دلیل این ترکیب را می توان در انواع مواد غذایی طبیعی و فرآوری شده مشاهده کرد.

سوربیتول جامد چیست؟

سوربیتول ماده ای جامد با رنگ سفید و به صورت کریستالی بوده و با کمک متبلور کردن شربت سوربیتول تصفیه شده به دست می آید. این ترکیب از گروه پلیول ها بوده و در غذاهایی با کربوهیدرات پایین یافت می شود. سوربیتول با طعم شیرین خود به عنوان یک شیرین کننده ای به کار برده می شود که کم کالری بوده و بدون قند محسوب می شود. سوربیتول را می توان به طور طبیعی در میوه جاتی چون گلابی، سیب، هلو و آلو خشک یافت.

تولید سوربیتول جامد از هیدروژناسیون و تصفیه دکستروز با کیفیت بالا است. این شیرین کننده در برابر اسید مقاوم بوده و می تواند رطوبت را در خود حفظ کند. در انواع غذاهای رژیمی مانند نوشیدنی های رژیمی، بستنی، آدامس های بدون قند، شربت های سرفه و آدامس های دارویی از سوربیتول جامد استفاده می شود. این ترکیب به عنوان رقیق کننده در فرمول های قرص، کپسول و پودر به کار برده می شود.

سوربیتول در کدام مواد غذایی یافت می شود؟

میوه هایی چون آووکادو، شلیل، زردآلو، گیلاس، هلو، گلابی و ... حاوی سوربیتول هستند. شیرینی ها، شکلات ها، آدامس و آبنبات ها، حاوی سوربیتول هستند. در تولید انواع مرباها از سوربیتول به عنوان نرم کننده و شیرین کننده استفاده می شود. سوربیتول مایع 70 درصد با خاصیت امولسیفایری خود رنگ و آب را در خود نگه می دارد. در حاصل مدت زمان ماندگاری مرباها بالا رفته و مانع تغییر رنگ آن با گذشت زمان می شود. سوربیتول با دادن مزه خوب به مرباها، باعث ایجاد قوام در آن می شود. مرباهایی که در ترکیب خود، سوربیتول دارند، قند خون را زیاد نمی کنند.

سوربیتول در صنایع مواد غذایی

در انواع نوشابه های رژیمی، از سوربیتول به عنوان شیرین کننده استفاده می شود. ولی این بدان معنی نیست که این نوشابه ها بی ضرر هستند. بنابراین باید در مصرف آن ها نیز اعتدال را رعایت کرد، زیرا زیاده روی در مصرف آن می تواند به روده ها صدمه بزند.

بسیاری از آبمیوه ها نیز حاوی سوربیتول بوده و بدون قند محسوب می شوند. اما زیاده روی در مصرف این آبمیوه ها به خصوص برای کودکان، باعث بروز مشکلاتی می شود.

داروهای مایعی چون استامینوفن، سایمتیدین، لیتیوم، فوروزماید، دگزامتازون، آمانتادین، تنوفیلین، پروپرانولول و ... در ترکیب خود، سوربیتول دارند. اما مقداری از این ترکیب که در این داروهای استفاده می شود، بسیار پایین بوده و آسیبی را به بدن نمی زند.

مزایا و معایب مصرف مواد غذایی سوربیتول دار

بعد از مصرف پلی ال ها، فقط یک سوم آن توسط بدن جذب می شود که مقدار جذب به نوع پلی ال و بدن شخص وابسته است. در صوت عدم جذب کم سوربیتول، تخمیر این ترکیب توسط باکتری های روده صورت گرفته و علایم سندروم روده تحریک پذیر، ممکن است ظاهر شود. این بیماران باید از میوه های طبیعی به جای غذاهای کارخانه ای استفاده کنند. با مصرف 10 تا 50 گرم از این ترکیب، روزانه، مشکلات گوارشی در افراد بالا می رود.

سوربیتول به عنوان یک ملین، اگر جذب در روده بزرگ کم باشد، باعث ایجاد تحریک حرکات روده می شود. این ماده، هضم ارام و ناقصی در روده کوچک داشته و باعث افت کالری متابولیزه شده در هنگام حرکت این ماده به روده بزرگ می شود.